Diafora

Jak zdać maturę z matematyki na poziomie podstawowym? Z tą książką poradzisz sobie bez problemu. Jeszcze masz czas :-).

Diafora (gr. diaphorá = przesunięcie, różnica) – figura retoryczna polegająca na powtórzeniu danego elementu wypowiedzi w nieco odmiennym znaczeniu lub zabarwieniu emocjonalnym (np. bohater nie jest bohaterem, jeśli krzywdzi ludzi).

Diafora może być również zestawieniem dwóch homonimów w formie gry słów, kalamburu (np. cała brać zaczęła się za boki brać lub zawód – przy mężu; istotnie przy mężu spotkał ją zawód).

Przykłady diafory

Iskra zaświeciła na lirze tramwaju
gwiazda uwięziona w czułym sercu lunet
Ten człowiek przejechany ach ten młody brunet
Kiosk z gazetami rzuca cień palmy
Patrzmy słuchajmy i palmy

(Adam Ważyk, Tramwaj)

Poproście Matkę Bożą, abyśmy po śmierci
w każdą wolną sobotę chodzili po lesie
bo niebo nie jest niebem jeśli —wyjścia nie ma

(ks. Jan Twardowski, Drzewa)

Był sobie słoń wielki - jak słoń.
Zwał się ten słoń Tomasz Trąbalski.
Wszystko, co miał, było jak słoń!
Lecz straszny był Zapominalski.

(Julian Tuwim, Słoń Trąbalski)