Epifora

(też: epistrofa, conversio)
Jak zdać maturę z matematyki na poziomie podstawowym? Z tą książką poradzisz sobie bez problemu. Jeszcze masz czas :-).

Epifora (gr. epiphopá = dodanie) – figura stylistyczna polegająca na powtórzeniu tego samego słowa (lub zwrotu) na końcu kolejnych segmentów wypowiedzi. Często zastępuje rym. Służy – podobnie, jak anafora – uwydatnieniu znaczenia powtarzanego elementu i bodowaniu rytmu wiersza.

Przykłady epifory

Z otchłani klęsk i cierpień podnoszę głos do ciebie,
    Nirwano!
Przyjdź twe królestwo jako na ziemi, tak i w niebie,
    Nirwano!
Złemu mnie z szponów wyrwij, bom jest utrapień srodze,
    Nirwano!
I niech już więcej w jarzmie krwawiącym kark nie chodzę
    Nirwano!

(Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Hymn do Nirwany)

Noc gwiaździsta na Bagdad sypie złotym piaskiem - nie o niej śpiewam.
Nad gulistanem słowiczym księżyca zakwitł jaskier - nie o nim śpiewam.
Gwiżdżę na klejnoty arabskich cudów, na zaloty Zulejki i różane olejki!
- O rozkwitłym, olśniewającym Ogrodzie Ludów, ja, poeta warszawski - śpiewam.
Pobladły Szeherezady. Noc jest tysiączna i druga.
O niej, promieniejącej wszechświatowym blaskiem - śpiewam.

(Julian Tuwim, Ex oriente)