Anapodoton

Anapodoton (gr. anapódotos = niezwrotny, nie zwracany) – figura retoryczna, odmiana anakolutu, polegająca na zaburzeniu koordynacji pomiędzy poszczególnymi członami zdania złożonego poprzez usunięcie jednego ze zdań składowych (zwłaszcza tego najważniejszego, np. [w domyśle – mylisz się] jeśli myślisz, że zjem tyle frytek…).

Anapodoton spotykamy często z znanych formułkach i przysłowiach, które są cytowane tylko częściowo, aby wymusić na odbiorcy głębsze zrozumienie komunikatu (np. nie przyszła góra do Mahometa… albo gdzie kucharek sześć…).

Przykłady

Na pewno. Przecież ty tam jeździłeś. Mówiłeś że go widziałeś. \
Ja go nie likwidowałem - powiedział ze złością. \
Andrzej! - zawołała Ola - jak możesz… \
A co? - spytał Andrzej zuchwale. \
Jak możesz nawet myśleć! \
A co, niby nie może brat brata? W naszych czasach?

(Jarosław Iwaszkiewicz, Sława i Chwała, typowy przykład użycia anapodotonu poprzez urwanie zdania i pozostawienie reszty w domyśle odbiorcy)